• Devver

7th Day: ราตรีแห่งหมื่นล้านอักษรแสนล้านข้อมูลความฝันอันเป็นอนันต์ (7/365 to be Data Scientist)

อัปเดตเมื่อ 29 มี.ค. 2564


Together As Always
Together As Always


ในวันที่ 7 ของการเดินทางของเดวฟ์เริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เวลา 0.00 น.ของวันใหม่ หากเป็นวันปกติเดวฟ์คงจะเตรียมตัวเข้านอนเผื่อฟื้นฟูพลังชีวิตของเขาให้พร้อมสำหรับการเรียนรู้ในวันต่อไป ทว่าวันนี้คือวันที่เดวฟ์ได้ออกเดินทางร่วมกับนักผจญภัยคนอื่นๆในกิลด์ เป็นการทำภารกิจร่วมกันที่แสนสั้นแต่กลับให้เดวฟ์รู้สึกถึงสานสัมพันธ์บางอย่างที่ผูกเขากับนักผจญภัยคนอื่นๆชัดเจนขึ้น ค่ำคืนที่ผ่านมาเป็นค่ำคืนที่แสนสนุกที่สัมผัสได้ว่านักผจญภัยทุกคนต่างเฝ้ารอวันที่พวกเขาจะได้ผ่อนคลายจากการผจญภัยอันแสนยากลำบาก


เดวฟ์เด็กหนุ่มที่พึ่งเริ่มต้นการเดินทางอย่างจริงจังรับรู้ถึงกระแสของความสนุกสนานท่ามกลางบรรยากาศของงานสังสรรค์หลังจากที่ทุกคนร่วมกันก้าวผ่านภารกิจของวันนี้ไปด้วยกัน มันคือหนึ่งค่ำคืนที่ทุกคนพร้อมใจกันที่จะลืมภารกิจในอนาคต มันคือหนึ่งค่ำคืนที่เขากำลังจดจำภารกิจในอดีต มันคือหนึ่งค่ำคืนที่จะเป็นพลังให้พวกเขาได้มีเสริมพลังในการผจญภัยของพวกเขา เดวฟ์เองก็เป็นหนึ่งส่วนเล็กในค่ำคืนเล็กๆของกลุ่มคนเล็กๆที่มีชะตาร่วมกัน นักเดินทางทุกคนต่างดื่มด่ำกับความสุขที่อยู่ตรงหน้าราวกลับว่าในวันพรุ่งนี้พวกเขาจะไม่มีโอกาสได้มีค่ำคืนแบบนี้อีกแล้ว


"การพักผ่อนให้เต็มที่ก็คงเป็นอีกหนึ่งทักษะที่สำคัญในการผจญภัยสินะ" เดวฟ์พูดขึ้นในขณะที่เขากำลังจดจำค่ำคืนที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มจากนักผจญภัยทุกคนรอบกายเขา หากมีพลังที่ช่วยให้เดวฟ์จดจำทุกถ้อยคำพูด ทุกความรู้สึกนับหมื่นล้านคำที่เอื้อนเอ่ยออกมาในค่ำคืนนี้ มันคงเป็นความทรงจำที่แสนวิเศษสำหรับเขาที่ไม่มีวันเลือนจากไปแม้ราตรีกาลผ่านพ้นไปนับพันปีเกินช่วงชีวิตของเขา ทุกคำพูด ทุกเรื่องราวในห้องสังสรรค์เล็กๆเปล่งประกายแสงแห่งความสุข เรียงร้อยล่องลอยขึ้นไปประดับนภาอันมืดมน ส่องสว่างดั่งทางช้างเผือกที่เป็นทางนำพานักผจญภัยทุกคนสู่ความฝันของพวกเขาได้


"มันช่างสวยความเหลือเกิน" เดวฟ์มองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความรู้สึกที่ว่า แม้แสงสว่างของดวงดาวแห่งหมื่นล้านความรู้สึกต้องดับลงในค่ำคืนต่อไปแต่มันได้ส่องสว่างให้ความมืดหม่นในตัวของเขาได้รู้สึกถึงแสงสว่างนั้น แสงที่อบอุ่นไปด้วยความสุขสาดส่องให้หัวใจของเด็กหนุ่มอบอุ่นขึ้นมาอีกครั้ง


เดวฟ์พยายามเหนี่ยวรั้งช่วงเวลานี้ให้มากที่สุดเท่าที่เขาสามารถทำได้ แม่พลังชีวิตของเขาในวันนี้ใช้ไปเกือบหมดแล้วก็ตาม แม้ว่าจะเป็นช่วงที่เขาควรพักผ่อนเขากลับยังอยากให้ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนนิรันดร์ไม่มีที่สิ้นสุด เดวฟ์และนักผจญภัยคนอื่นที่รู้สึกแบบเดียวกับเขายังคงเอ่ยดวงดาวประดับให้ค่ำคืนนี้ส่องสว่างมากขึ้นเผื่อที่พวกเขาจะไม่ถูกความมืดกลืนกินและเผลอหลับไป


"จากนี้ไปมันจะเป็นยังไงต่อไปนะ" เพื่อนร่วมผจญภัยของเดวฟ์คนหนึ่งได้เอ่ยขึ้นในขณะที่เดวฟ์กำลังเหม่อมองออกไปยังท้องฟ้าอันอันระยิบระยับท่ามกลางความมืดมิดได้กลืนกินท้องฟ้าและผืนทะเลทั้งไว้


"มันสำคัญด้วยหรอ" เดวฟ์ที่กำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศในราตรีตอบด้วยเสียงที่สงบนิ่ง


"มันสำคัญสิ ก็ที่พวกเราเดินทางเหนื่อยมาขนาดนี้ก็เพื่ออนาคตไม่ใช่หรอ" เห็นได้ชัดว่าเพื่อนของเดวฟ์ก็มีความมุ่งมั่นต่ออนาคตเช่นกันกับเดวฟ์และนักผจญภัยคนอื่นๆ อนาคตที่พวกเขากำลังก้าวสู่โลกที่เต็มไปด้วยข้อมูล คำพูดของพวกเขาก็เป็นข้อมูล ความรู้สึกของพวกเขาก็เป็นข้อมูล ความฝันของเขาก็เป็นข้อมูล ข้อมูลก็เป็นความฝัน ความรู้สึก คำพูดของพวกเขา ถ้าเข้าใจข้อมูลได้คงสามารถเข้าใจความฝัน ความรู้สึก ทุกคำพูด และเก็บเอาไว้ในก้อนเมฆล่องลอยสู่จักรวาลอันใกล้โพ้นไม่มีวันดับสลายไป


เดวฟ์พยักหน้าเบาและก็หันไปตอบเพื่อนของเขา "แต่ตอนนี้พวกเราก็มีความสุขไม่ใช่หรอ"


"อือ" เพื่อนของเดวฟ์ยิ้มให้กับท้องฟ้า


และพวกเขาก็พยายามฝืนความมืดมิดในคืนนี้เพื่อเก็บเกี่ยวช่วงเวลาที่แสนวิเศษจนเวลาผ่านล้วงเลยไป เดวฟ์และนักผจญภัยคนอื่นๆต่างต้องยอมจำนนกับความมืดที่ได้กลืนกินทุกสิ่งที่อย่าง ณ เวลานี้ ถึงเวลาที่พวกเขาต้องจากลาและรวมเป็นหนึ่งกับความมืด เพื่อเฝ้ารอแสงสว่างของวันใหม่ปลุกให้พวกเขาตื่นและออกผจญภัยต่อไปกันอีกครั้ง


วันนี้แม้จะเป็นวันที่เดวฟ์ไม่ได้ฝึกทักษะอะไรเพิ่มเติมเลย แต่เดวฟ์กลับไม่มีความกังวลในวันที่เหลือน้อยลงเลย เขากลับพร้อมรู้สึกว่าขีดจำกัดของพลังชีวิตของเขาได้ขยายตัวขึ้น พร้อมต่อสู้กับความยากลำบากที่ท้าทายขึ้นในอนาคตของการเดินทางของเขาในโลก Data Science

ดู 9 ครั้ง0 ความคิดเห็น